مفتون ( 1304 ) يد اللّه مفتون امينى ، فرزند عبد اللّه ، در سال 1304 هجرى شمسى در قريه هوله‌سو از محال افشار ، واقع در جنوب آذربايجان ديده به جهان گشود . مفتون تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در شهر تبريز به انجام رسانيد و براى ادامهء تحصيل به تهران رهسپار گرديد و به دانشكدهء حقوق راه يافت و در سال 1328 فارغ التحصيل شد و به دريافت ليسانس نايل آمد . ازآن‌پس به استخدام وزارت دادگسترى در آمد و در پستهاى مختلف انجام‌وظيفه كرد . مفتون از سال 1317 به شعر و شاعرى پرداخت و از سال 1332 آثارش در روزنامه‌ها و مجله‌هاى اطلاعات ، كاويان ، سپيد و سياه ، روشنفكر ، فردوسى ، ايران ما ، در راه هنر ، اميد ايران ، نبرد زندگى و توحيد افكار انتشار يافت . مفتون شاعرى توانا و خوش‌قريحه است و در سبك و شيوهء عراقى سخن مىگويد و هنرش در شعر غزلسرايى است و غزل را هم خوب مىسرايد و در حقيقت بايد وى را يكى از بهترين غزل‌سرايان معاصر به شمار آورد . او در ميان استادان شعر گذشته ايران به حافظ علاقه و ارادتى خاص دارد و در معاصران اشعار شهريار و توللى و سايه و سيمين را مىپسندد و مجموعه‌اى از اشعارش به نام " گريز " به چاپ رسيده است . سرگشته ما داغ‌ديدگان كه ز دنيا بريده‌ايم * چون لاله رخت خويش به صحرا كشيده‌ايم يك‌چند الفتى به دل خويش داشتيم * حالى دريغ ، كز دل خود هم رميده‌ايم بس روزها گذشت كه در دشت آرزو * سرگشته همچو باد به هر سو دويده‌ايم